Verward

Wat keek ik uit naar vanavond. Eindelijk met volle rust en mijn volledige aandacht Uw avond in. Toen U thuis kwam was ik bezig met me schoenen aan doen. Na een aantal weken was ik terug op hakken. Onwennig en onprettig en toch ook ergens fijn, want ik doe dit voor U.

Stiekem hoopte ik dat ik lief genoeg was geweest zoals U gister zei dat ik ergens een orgasme kreeg vanavond. Terwijl ik een beetje dagdroomde en me kon overgeven aan het fijne gevoel van onderdanigheid, voelde ik wat nattigheid me kut ontglippen.

U geilde me op, streelde me benen en trok wat aan mijn haar. Zoende me op U speciale manier. Nergens merkte ik aan dat ik rebels was geweest, dat ik niet goed me best deed. Ja ik weet van me haar en me kleding van de afgelopen tijd. Genietend van Uw intense aandacht…

U nam mij mee, “blijf hier maar staan” zei U. U kneden mijn tepels keihard, ik voelde voor het eerst een directe boosheid op borrelen. Met deze hoge pijn zat ik direct aan mijn plafond. De pijn kon ik mentaal niet omzetten in genot al vertelde mijn lichaam iets anders. De avond was net begonnen en het liefste zou ik stop schreeuwen, de tranen gaven al gelijk mee. Stop had geen nut dat heb ik vrijwillig opgegeven. Terwijl ik stond te wachten en de pijn probeerde te accepteren pakte U de tepelklemmen. De fijnige met 4 scherpe punten die hels in me tepels branden. Met elk van Uw handelingen probeerde ik de pijn te incasseren maar had ik de neiging om de klemmen eraf te trekken. Ik voelde de vlogger op me kont, terwijl ik op de verschrikkelijke hakken stond voelde ik de pijn op mijn kont en de pijn steek in me rug(niet van de vlogger) . Dat laatste is killing.

U gaf me de kans op bed te gaan liggen waarna U verder zou gaan. Daar kwam de verwarring, straf incasseren voor een pijn waar ik niks aan kon doen. Al weet ik dondersgoed dat ik niks te zeggen heb, raakte ik in paniek. Toen ik eenmaal lag begon U met volle overgave me kont te bewerken. Snikkend van de pijn, kwaad van verwarring omdat ik niet wist hoe slecht ik me taken had gedaan en niet goed onderdanig was naar U zin, accepteerde ik elke slag. Uw woorden hoorde ik met moeite omdat ik alle energie nodig had de klappen op te vangen.

U genoot, van mijn pijn en mijn rood gloeiende kont. Ik voelde me emotioneel gebroken. Verward, verdrietig en vooral schuldig dat ik niet een betere eigendom ben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.