Van verwarring naar extase

Meester las mijn verhaal en blijkbaar was het precies wat Hij wou lezen zoals ik het begreep. De emotie wou Hij mij in plaatsen. Toen ik rustig me dingen aan het doen was stapte Hij binnen, ik schrok ervan omdat ik Hem nog niet had verwacht.

Hij wou met me praten over mijn ervaring. Waarom het voelde alsof ik faalde. Het gevoel was extreem versterkt door de twee nachten ervoor dat ik er over droomde dat Hij mij zo maar verliet. Dat in combi met zijn woorden kwamen binnen. En kon ik niet omzetten. Natuurlijk weet ik dat Hij het beste uit me naar boven wilt halen maar soms… soms is dat zwaar… Het was wellicht een van de zwaarste beproevingen tot dusver… De pijn, de woorden, de mentale beproeving…

Al weet ik dat alles super is, was ik blij dat Hij de tijd had genomen om te komen praten met me. Na ons gesprek, nam Hij me mee, zetten me op min of meer dezelfde plek als gister. Liet mij mijn jurk uittrekken. Handen in je nek, ogen dicht, en ik werd geblinddoekt. De klemmen, de klemmen die gister zo hels waren, kwamen terug op me tepels. Iets minder heftig dan gister, maar nog steeds pijnlijk. Meester liet me omdraaien en nam me geblinddoekt mee naar een andere kamer, legde me op mijn rug. Hij deed iets, wat een groot cadeau is, wat zelden gebeurd en waar ik intens van geniet, zijn tong op mijn kutje. Kronkelend en kreunend lag ik onder Hem. Na zijn tong gebruikte hij de Hitachi, en ik voelde het geil letterlijk uit me lopen. Krokelend kwam ik lang en heftig klaar.

Hier dankte ik Meester netjes voor en bezorgde hem een heftig orgasme door hem diep in me mond te nemen. Hem stevig te pijpen.

Wetende dat Hij mij vaker mentaal voor beproevingen zal stellen, is de verwarring weer wat gezakt…

Dank U Meester.

liefs,
c

Verward

Wat keek ik uit naar vanavond. Eindelijk met volle rust en mijn volledige aandacht Uw avond in. Toen U thuis kwam was ik bezig met me schoenen aan doen. Na een aantal weken was ik terug op hakken. Onwennig en onprettig en toch ook ergens fijn, want ik doe dit voor U.

Stiekem hoopte ik dat ik lief genoeg was geweest zoals U gister zei dat ik ergens een orgasme kreeg vanavond. Terwijl ik een beetje dagdroomde en me kon overgeven aan het fijne gevoel van onderdanigheid, voelde ik wat nattigheid me kut ontglippen.

U geilde me op, streelde me benen en trok wat aan mijn haar. Zoende me op U speciale manier. Nergens merkte ik aan dat ik rebels was geweest, dat ik niet goed me best deed. Ja ik weet van me haar en me kleding van de afgelopen tijd. Genietend van Uw intense aandacht…

U nam mij mee, “blijf hier maar staan” zei U. U kneden mijn tepels keihard, ik voelde voor het eerst een directe boosheid op borrelen. Met deze hoge pijn zat ik direct aan mijn plafond. De pijn kon ik mentaal niet omzetten in genot al vertelde mijn lichaam iets anders. De avond was net begonnen en het liefste zou ik stop schreeuwen, de tranen gaven al gelijk mee. Stop had geen nut dat heb ik vrijwillig opgegeven. Terwijl ik stond te wachten en de pijn probeerde te accepteren pakte U de tepelklemmen. De fijnige met 4 scherpe punten die hels in me tepels branden. Met elk van Uw handelingen probeerde ik de pijn te incasseren maar had ik de neiging om de klemmen eraf te trekken. Ik voelde de vlogger op me kont, terwijl ik op de verschrikkelijke hakken stond voelde ik de pijn op mijn kont en de pijn steek in me rug(niet van de vlogger) . Dat laatste is killing.

U gaf me de kans op bed te gaan liggen waarna U verder zou gaan. Daar kwam de verwarring, straf incasseren voor een pijn waar ik niks aan kon doen. Al weet ik dondersgoed dat ik niks te zeggen heb, raakte ik in paniek. Toen ik eenmaal lag begon U met volle overgave me kont te bewerken. Snikkend van de pijn, kwaad van verwarring omdat ik niet wist hoe slecht ik me taken had gedaan en niet goed onderdanig was naar U zin, accepteerde ik elke slag. Uw woorden hoorde ik met moeite omdat ik alle energie nodig had de klappen op te vangen.

U genoot, van mijn pijn en mijn rood gloeiende kont. Ik voelde me emotioneel gebroken. Verward, verdrietig en vooral schuldig dat ik niet een betere eigendom ben…